ANONYMOUS HAiRMONIOUS

Door een combinatie van haar, make-up en kledij krijg je een heel bijzonder en vernieuwend effect voor de lens. Stuk voor stuk verschijnen individuele persoonlijkheden die fascineren en intrigeren.

Bi Schutte werkt voor deze portretten samen met hairstylist Rudy Roosendans en freelance styliste Tineke Melkebeek. Het eindresultaat toont aan dat een niet zo evidente samenwerking prachtige, ingetogen maar toch vrijgevochten beelden oplevert.

Wat me erg teleurstelde is de onderwaardering van deze portretreeks door het Cultuurcentrum Nova. Toen we toekwamen bleken alle deuren dicht, behalve een kleine zijdeur. Wanneer we vragen waar we de expositie kunnen bekijken wist men eerst niet goed waarover we het hebben. De deur naar de expositie bleek dicht. Je moet al zeer gericht voor de expositie komen, anders is de kans bitter klein om de tentoonstelling mee te pikken. Toen ik achteraf vroeg of er eventueel een folder of informatiebrochure ter beschikking was vroeg men aan mij of er niets lag in de foyer. Wanneer mijn antwoord negatief bleek zei men dat er dan waarschijnlijk niets voor handen was. Erg jammer en een gemiste kans om nog meer mensen te bereiken. Deze expositie verdient een zo groot mogelijk publiek. Bi Schutte beschikt over tonnen talent en ik reken erop dat zij dit in de toekomst nog verder zal kunnen ontplooien en dit naar waarde zal worden geschat.

Tentoonstelling praktisch:
De tentoonstelling ‘ANONYMOUS HAiRMONIOUS’ is te bezoeken t.e.m. 3 maart in de foyer van cultuurcentrum Nova:
- maandag: 14 tot 17 uur
- dinsdag t.e.m. vrijdag: van 9 tot 12 en van 14 tot 17 uur
- zaterdag: 10 tot 12 uur
De toegang is gratis
Meer informatie:
Cultuurcentrum Nova, 09 365 20 20, www.ccnovawetteren.be

Sharing is caring!

Catwoman in monsterlijk gevecht.

Een accessoire doet wonderen voor je outfit. Je kan eenzelfde jurk op talloze manieren dragen en verschillende stijlen geven enkel en alleen door er enkele goed gekozen accessoires aan toe te voegen. Ik ben dol op de roze-zwarte diadeem die ik op volgende foto's draag. Ik heb het gevonden bij een jonge ontwerpster die onder de naam Plastique Magique zich onder meer toelegt op retrostijl. Al haar ontwerpen stralen een bepaalde levenslust uit dat me bijzonder aantrekt.

Niet dat ik me altijd zo levenslustig voel, maar ik hunker wel naar. Ik wil er deel van uitmaken. Genieten van de magie van het mooie leven.

Gisteren voelde aan als de perfecte dag om de strik, of mijn 'kattenoortjes' zoals sommigen ze noemen, aan te trekken. Meteen ook een makkelijke opstap om me een stuk beter in m'n vel te voelen? 

In tegenstelling tot wat deze foto's soms doen vermoeden, heb ik de laatste tijd weer veel last van het Monster. Het loert om iedere hoek en tracht me te overvallen. Nog voor ik het goed en wel besef val ik ermee samen en kan ik geen onderscheid maken tussen mezelf of het Monster. Het Monster bepaalt mijn waarneming van mezelf en van anderen. Breekt ieder spoortje van goedheid jegens mezelf af. Ik tracht me te onttrekken maar een monster zou geen monster zijn mocht het niet bovenmenselijk sterk zijn. Hoe sterker ik word hoe krachtiger hij kan uithalen. Misschien ben ik blind maar ben overtuigd de werkelijkheid te zien.

Ik ben de ziener. De rest is blind.

Opmerkelijk is de komst van dit wezen. Het duikt altijd op wanneer ik het zwaar heb en geïsoleerd raak van mezelf. Het contact verlies. Wanneer ik het gevoel heb dat de realiteit als los zand door mijn vingers glipt. M'n nagels tot bloedens toe kapot zijn van het moeizame rechtkrabbelen en weer onderuit gaan. Een tantaluskwelling waar ik weiger me bij neer te leggen.

M.d.a. Kim Gervaert

Ik schaam me hier voor en probeer te leven zonder dat iemand dit Monster ooit ziet.

M.d.a. 1 bp Blogspot

Maar hoe meer ik het verstopt voor anderen hoe groter Zijn greep wordt. De vicieuze cirkel draait door en door. Hamster in een rad. Mensen met Body Dysmorphic Disorder schamen zich niet alleen voor zichzelf maar ook voor het Monster. Vernederd door het onzichtbare lijden dat enkel voor ons zichtbaar is.

M.d.a. Comic Art Fans

Het Monster daagt je uit te vechten. Sist je toe. Maar je vecht alleen maar tegen jezelf. Hij lacht in zijn vuistje en put je stelselmatig uit.

M.d.a. Wildsound Movies

Staak het gevecht. Wees er voor jezelf. In mildheid en mededogen. In respect en aanvaarding.

Voor alle prachtige mensen geteisterd door Monsters. Wat Ze je ook vertellen.
Je bent niet alleen.

Jurk: A.F. Vandevorst
Diadeem: Plastique Magique
Laarzen: Monar
Panty: Pierre Mantoux
Handschoenen: Valentino
Leren jasje: Muubaa
Sjaal: Philipp Plein
Armband: A cuckoo moment
Tas:  Errelleventidue
 

Sharing is caring!

New Year! A blast from the past

Ondertussen zijn we bijna aan het einde van januari, maar een feestelijke outfit komt altijd op het juiste moment! Dit ensemble had ik aan voor oud-op-nieuw. Hoewel zo'n feestelijke avond er bijna om smeekt om alles uit de kast te halen heb ik het relatief sober en stijlvol gehouden. Een zwart silhouet met een grote kleurrijke sjaal als eye-catcher.

Aangezien ik er nog niet toegekomen ben jullie het allerbeste te wensen wil ik meteen de gelegenheid daartoe te baat nemen.

Ik wens jullie van harte een fantastisch 2012 met schoonheid in kleine en grote dingen, genot, vriendschap, lichamelijke en mentale gezondheid, liefde voor jezelf en voor de ander, creatieve prikkels, intense actie en voldoende rust om hiervan te bekomen en alles wat je jezelf mag toewensen.

Jurk: Twenty8twelve
Panty: Wolford
Pumps: Pedro Garçia
Armband: A cuckoo moment... by Zabiluz
BH: Marlies Dekkers
Ringen: Wouters & Hendricx
Sjaal: Roberto Cavalli

Sharing is caring!

Achter de schermen van... het Antwerpse Modemuseum

De overgang van het oude op het nieuwe jaar brengt altijd een hoop feestjes en recepties met zich mee. Het ene is al leuker dan het andere en mijn enthousiasme durft al eens te fluctueren. De receptie van maandag 9 januari riep echter een ongeziene geestdrift bij me op. Ik was uitgenodigd voor de nieuwjaarsreceptie van het Antwerpse ModeMuseum (MoMu). Toekomstige recepties zullen er een serieuze kluif aan hebben dit event te overtreffen.

Om eerlijk te zijn is hier sprake van een ongelijke strijd. Ik ben al jaren grote fan van dit museum. Niet alleen omdat het mode als kunst centraal stelt, maar ook omwille van de grote samenwerking met de Antwerpse Modeacademie, de professionaliteit, het grote archief, de prachtige omkadering maar vooral de ongeziene exposities die altijd met veel oog voor detail, historiek en achtergrondinformatie zijn opgesteld.

De nieuwjaarsreceptie was een zeer exclusief gebeuren. Bij aankomst werden we gevraagd nog eventjes geduld te hebben. We zouden zo meteen worden opgehaald. Dit gaf ons meteen de gelegenheid de mini-tentoonstelling in de galerij te bekijken:DREAMSUITS. Ontwerpen van Nudie Cohn, de Rodeo Tailor, uit de collectie van Bobbejaan Schoepen.

Een kwartiertje later werd het voltallige gezelschap, bestaande uit negen personen, opgehaald voor een rondleiding achter de schermen waarbij we al een klein voorsmaakje kregen van de volgende tentoonstelling; Een leven in mode. Vrouwenkleding 1750-1950. Uit de collectie Jacoba de Jonge.

Het MoMu beschikt over een prachtige historische collectie die echter weinig bekendheid geniet. Door een recente particuliere schenking van 2500(!) stuks neemt men nu de gelegenheid te baat om hier een tentoonstelling aan te wijden. Deze expositie bestaat uit kledij van de hoge middenklasse en wordt opgehangen aan het thema modieus versus minder modieus.

We namen de lift en doken de schatkamer van het MoMu in. Onze gids toont ons enkele opmerkelijke stukken waaronder een robe à la Française uit 1770.

Een matinee droeg men tijdens de ochtend en vroege voormiddag alvorens het nauwe korset vast te rijgen.

Vervolgens kwamen we bij vrijetijdskledij zoals een jurk voor het pootjebaden of voor het tennisspel.

Deze jurken zijn meestal uitgevoerd in katoen. De meer luxueuze versies bestaan uit tule.

We zagen ook een prachtige amazonejurk die was opgesteld volgens de gewoontes van die periode waarbij de vrouw schuin op het paard plaatsnam.

De typische queue's kunnen natuurlijk niet ontbreken.

Dit korte bonten jasje bevat een grote elegantie. Het bont komt van een fuut.

Opmerkelijk is dat de kledij niet enkel sporen van sleet vertoont maar ook niet gespaard is gebleven van vlekken en dergelijke. Dit wordt door het MoMu als een meerwaarde gezien aangezien deze deel uitmaken van de geschiedenis van het kostuum.

In 1940 had men het door de oorlog niet erg breed waardoor men regelmatig bestaande kledingstukken deconstrueerde en vermaakte tot een nieuwe jurk. Zo werd deze cape vervaardigt uit een grote sjaal die vermaakt werd en waarbij nieuwe franjes bevestigd worden.

Een andere term die maandagavond vaak viel is double usage waarbij men, de term zegt het zelf, meerdere kanten uit kon met één kledingstuk. Zo zijn bijvoorbeeld de armen verwijderbaar of kan men meerdere kragen op een jurk vasthechten. 

Dit silhouet werd als huiskledij gedragen tijdens de 17de eeuw.

Deze kobaltblauwe jurk toont aan dat men zich vroeger ook tijdens de zwangerschap mooi wou uitdossen.

Niet gebruikte kledingstukken uit de huidige tentoonstelling over Walter van Beirendonck. Dream the world awake.

Deze jurk is wat mij betreft het juweeltje uit de hele toer: een oogstrelende jurk van Dior uit 1954! Ik ben er helemaal wild van! Wat straalt deze jurk een tijdloze elegantie uit!

Na de rondleiding werd ons een drankje en een hapje aangeboden in het gezelschap van onder meer Kaat Debo, de directie van het museum en Annemie Turtelboom, voorzitster van de Raad van Bestuur. Ik vond het bijzonder fijn mevrouw Turtelboom te ontmoeten. Deze vrouw kan op mijn bewondering rekenen omwille van politieke redenen maar ook door haar mens-zijn. De ontmoeting overtrof mijn verwachtingen. Ze was hartelijk, had een stevige maar aangename handdruk en last but not least, vormt zij de gedroomde ambassadrice van de Belgische mode. Mevrouw Turtelboom draagt altijd Belgische ontwerpers en steekt haar appreciatie voor hen niet onder stoelen of banken. Eigenlijk gebeurt dit veel te weinig. Mode is één van onze sterke culturele exportproducten en het verbaast me dat niet meer politici dit Belgische talent onderstrepen. Annemie Turtelboom is kortom een prachtvrouw.

Met dank aan het Antwerpse Modemuseum heb ik het nieuwe modejaar op een fantastische manier ingezet. Ik kijk alvast uit naar de opening van de volgende tentoonstelling EEN LEVEN IN MODE. Vrouwenkleding 1750-1950. Uit de collectie Jacoba de Jonge. Deze expositie loopt vanaf woensdag 21 maart tot en met 12 augustus 2012.

Sharing is caring!

Getuigenis van een Zomertype. Part I

Sommige mensen kan je al vrij snel in een bepaald kleurentype onderbrengen. Anderen zijn wat moeilijker omdat ze kenmerken van verschillende types dragen. Zo is het bij Endimi niet zo eenvoudig aangezien ze zowel karakteristieken van zowel een wintertype als een zomertype in zich draagt. Hier lees je haar ervaring van de analyse die ik bij haar mocht doen.
 

Een hele lieve vriendin van mij is bezig met de opleiding kleuranalyse. Dit past perfect in haar toekomstplannen om als styliste zelfstandig te kunnen werken: je moet kunnen analyseren welke kleuren er goed staan bij jouw klant, bovenop het silhouet, de algemene stijl, de huidige mode, enz. Ze heeft een fantastisch goed oog op kunst, mode en stijl, zoals je kunt lezen op haar blog.
Ze deed al een zeer geslaagde make-over van mijn man (pictures pending) en nu had ze voor haar opleiding modellen nodig om een kleuranalyse op uit te voeren. Mooi meegenomen, want als je zo’n kleuranalyse laat uitvoeren betaal je daar normaal gezien meer dan 100€ voor.

Het werd een gezellige namiddag waar ik bedekt werd met wel 100 kleurige doeken: eerst goud en zilver, daarna een reeks rood (+roze), groen, blauw, paars, bruin, wit en zwart. Om geen storing te krijgen van omgevingskleuren kreeg ik een soort witte schort aan en ook een haarnetje, omdat mijn haar een beetje gekleurd werd en dus zou kunnen afleiden van mijn “echte” kleurenpalet.

Het verdict: na wat deliberatie, want ik was blijkbaar een moeilijke, mag ik kleuren dragen van het zomerpalet. Mijn vriendin zat er knal op, haar klasgenoten waren het eerst niet met haar eens maar de lerares bevestigde. Mijn bruine ogen waren blijkbaar de dooddoener, maar naarmate de analyse vorderde was het echt wel duidelijk welke kleuren mij het best staan.
Zomertype dus. Dit wil zeggen “koude”, zachte kleuren: typische zomerkleuren zijn blauwgrijs, pastel blauwgroen, grijsbruin, licht vanillegeel, poederroze, lavendel, pruimenblauw, framboze en zacht aubergine.

Wat ik super vond is dat ik ook advies kreeg over mijn haarkleur en welke haarkleuring ik zou mogen laten doen. Ik vond dat fantastisch, ik durfde nooit goed mijn haar laten kleuren, want ik was bang dat het resultaat me niet zou staan. Ik mag absoluut geen rood haar (oeps, als ik vroeger kleurde was dat vaak rost, hihi! Foutje dus.) maar ik mag wel bleken tot echt asblond haar. Tussen de staaltjes vond ik een haarkleur die ik echt wel eens wil proberen: asblond met een heel lichte acajou ondertoon. Eens uitvissen bij welke kapper ik dit zou aandurven…

Sharing is caring!