Le Duc d'Albe verovert Vlaamse harten

Zelden heb ik het geluk gehad een nieuw operastuk zowel voor als achter de schermen te mogen meemaken. Le Duc d'Albe, het nieuwe stuk van de Vlaamse Opera is niet het minste stuk, en dat omwille van verschillende redenen. Maar de reden waardoor dit stuk er met kop en schouders voor mij uitsteekt is omwille van de kostuums. Deze zijn immers vervaardigd door twee modemeesters en ontwerpers die ik, zoals velen ondertussen weten, heel sterk bewonder, An Vandevorst en haar wederhelft Filip Arickx. Deze post biedt een unieke blik achter de schermen en op de tot standkoming van de prachtige kostuums die heel duidelijk het A.F. Vandevorst-label dragen.

Een kijkje in de make-up kamer

Maar eerst, het verhaal. Le Duc d’Albe speelt zich af in de 16de eeuw aan het begin van de Geuzenopstand. De Spaanse bezetter domineert de Nederlanden en de hertog van Alva heeft zojuist graaf van Egmont laten executeren. Hélène, de dochter van graaf van Egmont zweert haar vader te wreken en wordt voorvechtster van het verzet. Hierbij krijgt ze steun van haar geliefde: de jonge Henri de Bruges. Wanneer hij echter de onwettige zoon van Le Duc d'Albe blijkt te zijn blijkt deze relatie niet evident meer te zijn en wordt Henri verscheurd tussen zijn liefde voor Hélène en de liefde voor, en het verlangen naar een vader.

Gaetano Donizetti componeerde Le Duc d’Albe in 1838 voor de Opera van Parijs, maar voltooide hem niet. Donizetti schreef de opera immers met een sopraan in de hoofdrol. De favoriete operazangeres van de directeur van de Parijse opera was echter een mezzo. Le Duc d'Albe, dat normaal de naam van Donizetti in Parijs zou moeten maken, werd ogenblikkelijk afgevoerd. 170 jaar later is het eindelijk zover. De Vlaamse Opera gaf aan de Italiaanse componist Giorgio Battistelli de opdracht om de onafgewerkte gaten in de partituur op te vullen. De stukken van Donizetti werden met recht gerespecteerd. Wat Battistelli zelf componeerde is duidelijk van zijn hand. Het resultaat is een heel sterk operastuk. Misschien wat lichtvoetiger dan de meeste, gekende stukken. Maar laat dit nu net, volgens mij de perfecte opening bieden voor een jonger publiek. Hoewel volgens cijfers van de Vlaamse Opera, de koepelorganisatie boven de opera's in Antwerpen en Gent, steeds meer jongeren hun weg vinden naar de opera waren er bitter weinig jongeren te bespeuren. Ondanks grote inspanningen van de Opera blijft het kampen met een imagoprobleem bij de jongere generatie. Zij blijven opera percipiëren als 'saai' en 'enkel voor ouderen'. Eens de drempel genomen blijkt men opera toch te kunnen smaken. De Vlaamse Opera investeert dan ook in een vernieuwende en baanbrekende aanpak die duidelijk wordt in decor, kostuums, communicatie enzovoort. In 2010 maakten 837 jongeren gebruik van het lastminute tarief voor <26-jarigen. Dat is goed voor een stijging van zo’n 65%. In totaal kregen de Opera’s in Gent en in Antwerpen samen 138 551 bezoekers over de vloer waarvan zeventien procent jonger was dan dertig jaar.

Het Orkest van de Vlaamse Opera weet onder de aanwijzingen van Paolo Carignani de muziek prachtig te brengen. Dit in samenspel met de indrukwekkende stemmen van de cast, denk maar aan de Spaanse tenor Ismael Jordi die door zijn stem de wanhoop tot in mijn lichaam liet doordringen.

Voor dit unieke stuk werden werkelijk alle registers open getrokken. Zo is het decor meer dan indrukwekkend! Er wordt prachtig met beeldtaal en suggestie omgegaan en ongeziene decorstukken gebouwd. Ondanks deze decorstukken is het decor nooit te letterlijk. Men bekomt een subtiel evenwicht tussen materiële decorstukken enerzijds en animatie, effecten en abstractie anderzijds. De Vlaamse Opera huurde decorbouwer Alfons Flores in die een meerlagig podium bouwde. Hierdoor voel je het verzet vanuit de onderbuik groeien en de dominantie van de Spanjaarden die van bovenaf het Vlaamse volk beschimpen en uitdagen. Ronduit adembenemend zijn de vier meterslange beelden van de soldaten.

Uiteindelijk kom ik tot de kern van de zaak en tegelijk datgene waardoor dit operastuk zich werkelijk onderscheidt; de kostuums die ontworpen zijn door het ontwerpersduo An Vandevorst en Filip Arickx, de drijvende krachten achter het modelabel A.F. Vandevorst. Aan hen werd gevraagd de hele cast te kleden; de hertog van Alva, Hélène, de leidster van het verzet, haar liefde Henri en zowel het voltallige Vlaamse als Spaanse leger! Aangezien regisseur Carlos Wagner volledig openstond voor hun input en het stuk erg sereen wou benaderen besloten An en Filip in dit avontuur mee te gaan. Het uittekenen van operakostuums is immers een volledig andere uitdaging dan het ontwerpen van een modecollectie.

An Vandevorst en Filip Arickx

Minister Annemie Turtelboom (Voorzitter van MoMu+Friends), Intendant van de Vlaamse Opera Aviel Cahn, An Vandevorst en Filip Arickx

De prachtige An Vandevorst

Vandevorsts liefde voor uniformen kwam zeer goed van pas. Enkele typerende Vandevorststukken komen ook in de kostuums terug, de kenmerkende A.F. Vandevorst-laarzen, diepe, warme kleuren, het gebruik van vilt, de stoere uitstraling van de kledij, zelfs van die van het vrouwelijke hoofdpersonage. Men koos geen historische kostuums te ontwerpen maar de kledij hedendaags te benaderen. Ze gebruikten hiervoor een aantal fantastische en vernieuwende elementen!  Zo vertelde An Vandevorst me dat één van deze elementen waar ze zelf het meest trots op is de tatoeages van de hertog, Henri en van de Spaanse soldaten betreft. An en Filip gingen op zoek naar tekens of symbolen van ijdelheid. In etnische groepen en stammen wordt veelvuldig gebruik gemaakt van tatoeages om bijvoorbeeld een bepaalde levensfase of prestaties aan te duiden aan anderen, vertelt An enthousiast. In deze gebruiken wordt de tatoeage gezien als een uiting van ijdelheid. Ook in het huidige Westen treedt de tatoeage uit de taboesfeer en wordt gebruikt als een vorm van lichaamsversiering wat in vele opzichten samen valt met een vorm van trots. Le Duc is uiterst ijdel. Tiranniek, arrogant en met een enorme eigendunk. Hij draagt dus de meeste tatoeages van de volledige cast. Deze zijn prachtig uitgewerkt. Deze alternatieve benadering van eigenwaan geeft de kostuums een extra waarde. Enkel jammer dat de tatoeages vanuit de zaal niet altijd goed te zien zijn, zeker wanneer men hier vooraf niets over heeft vernomen.

Hierbij enkele foto's en schetsen van de kostuums.

Afbeelding m.d.a. A.F. Vandevorst

Afbeelding m.d.a. A.F. Vandevorst

Afbeelding m.d.a. A.F. Vandevorst

Afbeelding m.d.a. A.F. Vandevorst

Afbeelding m.d.a. A.F. Vandevorst

Afbeelding m.d.a. A.F. Vandevorst

Afbeelding m.d.a. A.F. Vandevorst

Ik heb ongelofelijk genoten van deze opera en hoop dat er meerdere samenwerkingen tussen het Antwerpse mode- en het Antwerpse operafront mogen volgen. Dit heeft duidelijk meer media-aandacht voor beiden gegenereerd. Iets waaraan momenteel eerder een tekort dan een teveel is.
Ik zou werkelijk iedereen aanraden om nog snel tickets te bemachtigen. Superspeed is echter de boodschap want de laatste vliegen de deur uit!

Sharing is caring!

Future Pass, een flits van een toekomstige esthetiek?

Met Future Pass tracht het Rotterdamse Wereldmuseum een nieuwe esthetiek te presenteren. Deze stroming zal de 21e eeuw gaan beheersen zoals abstracte kunst de 20e eeuw domineerde. Meer dan 130 kunstenaars afkomstig uit de hele wereld tonen hun werken, waaronder schilderijen, sculpturen, installaties, films en foto's. Na een succesvolle presentatie op de Biënnale in Venetië hield deze tentoonstelling halt in Nederland.

Future Pass - From Asia to the World
Future Pass gaat over een internationale kunstbeweging waarvan de beeldtaal is geïnspireerd op computeranimatie en comics. Animamix wordt de stijl genoemd, een samenvoeging van beide woorden. De kunst baseert zich op tradities en op hedendaagse populaire cultuur en het brengt oost en west samen. Populaire kunst, zoals strips en games, vormen de inspiratie voor animamix waarin de kunstenaars hun commentaar op de huidige samenleving verbeelden. De andere inspiratiebron is de Chinese filosofie van yin en yang: het in balans houden van het universum. Kenmerkend, en typisch Aziatisch, is het verhalende karakter van animamix. Eeuwig jeugdige cartoonhelden verbeelden de strijd voor een leefbare planeet en verstilde individuen vertellen hun overlevingsverhaal in een globaliserende samenleving.

Thematiek
In animamix spelen verschillende thema's een rol. Het zijn veelal onlosmaakbare combinaties of elkaar aanvullende tegenstellingen, zoals het principe van yin - yang. De kunst is een ontmoeting, een versmelting, en ze werkt toe naar een wedergeboorte van een wereld waarin vroegere tegenstellingen worden overwonnen. De virtuele wereld mengt zich bijvoorbeeld met de reële wereld. Een verhaal vol symboliek ontvouwt zich in een vorm die aansluit bij wat op computerschermen plaatsvindt: veelkleurigheid, een scala aan keuze mogelijkheden gevat in beeldcodes die interactie faciliteren tussen kunstenaars en publiek. Animamix verovert ook de straat: cosplay, een subcultuur waarbij je jezelf transformeert in een levend kunstwerk dat het ideaalbeeld dat is ontleend aan games- en comicfiguren overtreft, is populair.

Universum
De antieke kunstvoorwerpen van het Wereldmuseum vertellen het verhaal over het sacrale ritme, over het universum en de juiste leefnormen vastgesteld door goden en voorouders. Future Pass toont dat in animamix nu de mens, in het bijzonder de jeugd, centraal staat om ons te herinneren aan de klassieke waarden van een balans in het universum waaraan ieder individu ondergeschikt is. Het Wereldmuseum biedt de mogelijkheid om in twee zeer uiteenlopende kunstvormen dezelfde filosofische bron te leren kennen die als doel heeft een kwalitatief goed leven te realiseren.

Overdaad versnippert eenheid
Met Future Pass laat men 130(!) kunstenaars aan het woord, of liever gezegd aan het beeld, over animamix. Op zich juig ik veelheid en verscheidenheid toe. In deze expo werkt het aantal kunstenaars echter de achterliggende inhoudelijke doelstelling tegen, namelijk de eenheid tussen tegenstellingen illustreren. Door de kunstenaars zonder leidraad aan het werk te laten krijgt men een versnippering van meningen en visies waardoor de boodschap van de tentoonstelling zonder begeleid boekje volledig onduidelijk zou zijn. Het is aan te moedigen om verschillende kunstenaars op hun eigen manier een onderwerp te laten interpreteren? Maar het gaat hier om, voor veel mensen een niet al te eenvoudig onderwerp. Als dit als een kakefonie wordt voorgesteld vrees ik dat de boodschap verloren gaat.
Mijn fantastische gezelschap en ik hebben er echter heel erg van genoten. Hoewel we sommige creaties wel vrij loos vonden overwoog toch het genot van die werken waar de kunstenaar niet voor de meest evidente benadering was gegaan.

Internationale presentatie
Future Pass is een productie van het Wereldmuseum, het Today Art Museum in Beijing, het National Taiwan Museum of Fine Arts in Taichung en de UNEEC Culture and Education Foundation in Taipei en is gerealiseerd in samenwerking met de Fondazione Claudio Buziol. Victoria Lu (Creative Director, Today Art Museum, Beijing) is als conservator verantwoordelijk voor de inhoud.
 

Sharing is caring!

Valentino en de schattengrot

Sinds kort kan je virtueel het Valentinomuseum bezoeken. Dit betekent een eindeloze schattenjacht tussen beeldschone (avond)jurken, clutches, pumps enzoverder. 

Via een app ontdek je het volledige vijftigjarige archief van Valentino en is het mogelijk door meer dan 5.000 beelden te scrollen. Je kan ook modeshows bekijken, net als 300 jurken, gedragen door onder meer Julia Roberts, Elizabeth Taylor, Jackie Kennedy en Sophia Loren. 

Dit is een grote ontdekking voor iedereen met een groot hart voor mode.           

Valentino Garavani Virtual Museum: http://www.valentino-garavani-archives.org/

Afbeeldingen met dank aan www.style.com

Sharing is caring!

Schoonheid op de steppe

Jaren geleden zag ik de film The cave of the yellow dog. De sfeer, het landschap, de kledij, de taal,..  Deze film is me ontzettend sterk bijgebleven.

Ik kon de geur van de rook ruiken, de structuur van het gras door mijn handen voelen gaan en voelde me omringd door de beslotenheid en de duisternis van de tentwoning. 

Volgende fotoreeks ligt in de lijn van deze film, maar vanuit fashionperspectief bekeken. Meteen een heel interessante ontwerpoefening. De foto's zijn van Kim Youngjun.

Bron: Get Excited - [ Singles ]

Sharing is caring!

Tim Van Steenbergen Teaser Autumn Winter 2012-2013

Fashion Film

Women

Men

Sharing is caring!